Boeken, incl. beschrijving

Eén van de merkwaardigste boeken die ik heb gelezen. Om en om lees je het verslag van een baggeraar en van een psychiater die deze baggeraar observeert in een gesloten inrichting. De baggeraar vertelt in schuttingtaal en verdraaide spreekwoorden en gezegden het een en ander van zijn belevenissen aan boord van het baggerschip en tijdens zijn verlof, het 'sjorlief'. Het baggerboek dat hij zo bij elkaar schrijft is bedoeld voor de observatie door de psychiater.

Tijdens het lezen van dit boek dacht ik: dit ben ik al. Het meeste dat ik in dit boek las, herkende ik uit mijn eigen leven, hoewel ik de regels niet zo strikt volg als in dit boek wordt aangeraden. Maar dat zette me weer aan het denken. Vooral de 12 praktische geestelijke oefeningen zijn een aanrader.

Toen ik nog op de middelbare school zat, kon ik maar niet door De Avonden komen. In die tijd heette de schrijver trouwens nog van Gerard van het Reve. Later is hij zich Gerard Reve gaan noemen, het boek bracht hij uit onder de naam Simon van het Reve. Nu, 50 jaar na mijn eerste poging, heb ik het in een week uitgelezen. Prachtig. De hoofdpersoon, Frits van Egters komt maar niet door de feestdagen in december heen. De tijd kruipt, de verveling, het benauwende gezin, het herhalen van dezelfde plagerijen : ik denk dat ik het daarom destijds taaie kost vond.

Gerard vertelt aan zijn vriend dat hij heus wel eens de nacht met een vrouw heeft doorgebracht en hij vraagt of hij het zal vertellen. Aan het einde van het verhaal vraagt hij of zijn verhaal een basis voor een boek zou kunnen zijn. En dat is dus dit verhaal: een vertelling in een vertelling. Het verhaal van Gerard is dat hij een keer na een lezing voor een vereniging meegaat met Christine, de penningmeester. Zij moet hem betalen maar hij kan ook wel bij haar slapen. Ook al is hij 'een kat in de zak', omdat hij een flikker is, zoals hij bedenkt, 'doet hij zijn mannelijke plicht'.

De verteller, een jong kind, heeft het over een familie Boslowits, bekenden van zijn eigen familie. De vader, Hans, is gehandicapt, Hansje is een leeftijdgenoot van de verteller, Otto is het gehandicapte broertje, Moeder heet Jaanne. Het is oorlog. Vader Hans is op een bepaald moment te ziek om thuis te blijven en wordt door vrienden opgevangen. Otto is te zwaar gehandicapt en komt in een tehuis, waar hij slecht wordt behandeld. Omdat moeder niet op bezoek kan, gaat de moeder van de verteller er soms langs en die vertelt dat het allemaal goed geregeld is voor Otto. 

Novelle over de 11-jarige Elmer, een wat triestige, achterdochtige en afwerende jongen. Helaas is het in dit boek ook voortdurend saai weer. Werther Nieland is een jongen uit de buurt, die Elmer ontmoet bij een andere jongen thuis. Voortdurend probeert Elmer andere jongens, waaronder Werther Nieland, te betrekken bij clubs die hij wil oprichten en waarin Elmer zelf de hoofdrol wil spelen. Maar hij stoot zijn leden in spe ook bij het geringste weer uit de club. 

Een veearts schrijft aan zijn gunsteling, een veertienjarig meisje, over zijn verliefdheid op haar, de relatie die hij met haar aangaat en de grensoverschrijdende handelingen die hij met haar verricht. Ik wilde wel graag weten hoe het precies in elkaar zit en hoe het zover heeft kunnen komen en daarom las ik door. Het wordt zeer uitvoerig uit de doeken gedaan. Wat hier gebeurt zou ook mooi kunnen zijn maar eerlijk gezegd kan het niet. Misschien wel in een roman?

Kijk ook maar eens in de link hier onderaan de pagina over het taalgebruik: smullen. Een boek dat blijft boeien. Je wilt weten hoe het de hoofdpersoon zal vergaan. Meteen ook een stukje Italiaanse geschiedenis en geschiedenis van de fotografie in de tijd van de eenwording van Italië. Alleen de omslagfoto al, zo treffend gekozen bij dit boek.