Boeken, incl. beschrijving

Kreeg ik van Annefleur.

Een roman in drie delen. In het eerste deel, in Wellseind in 1944, moet Tin, de hoofdpersoon, een jonge jongen, met zijn vader de rivier zwemmend oversteken. Het gaat niet goed en Tin krijgt de schuld dat vader nooit werd gevonden. In het tweede deel, in Charleville in 1974, gaat Tin met zijn echtgenote Het Foster Parentskind van de school van zijn vrouw zoeken in Afrika. Dat wordt ook een drama. Ook al kan hij er niks aan doen, hij krijgt toch de schuld. In het derde deel, in Havanna in 2004, is hij een zeventiger die in Cuba in een ziekenhuis is behandeld.

Weer een historische roman. Een boek dat je bijblijft over een heel bijzondere vrouw, Maria van Aelst, die als eenvoudig meisje naar Batavia vertrok en zelfstandig en rijk werd en in haar leven verscheidene keren trouwde en telkens weer weduwe werd. Haar leven was in werkelijkheid vast niet precies als in deze roman, maar de schrijfster heeft er een heel mooi verhaal van gemaakt. Je kunt je voorstellen dat dit precies het leven van Maria van Aelst is geweest.

Begin 2025 heb ik De mannen van Maria gezien als theaterstuk, gespeeld door Anna Drijver. Heel mooi gedaan en ik vond het mooi dat ik het boek al had gelezen.

Op de kaft van dit boek van de Canadese schrijfster staat de een citaat van Margaret Atwood: "Deze roman is een schot in de roos". Ik vind het een schot in het hart. Deze autobiografische roman raakt je diep. Het is een met heel veel humor geschreven roman over verdriet, over twee pientere zussen en hun van oorsprong mennonitische familie. 

Vorige maand was Bibi Dumon Tak te gast in Zomergasten van de VPRO. Zij gaf een tip voor dit boek, o.a. omdat het gaat over de afkeer van de jacht. Een prima tip, want ik heb echt genoten van dit boek. Een weerspannige ouder vrouw is de hoofdpersoon. Ze woont in een Pools bergdorpje bij de grens met Tsjechië., dat in de winter praktisch verlaten is. Zij is fel tegen de jacht. Haar honden zijn omgebracht door jagers. Daar is zij van overtuigd. Er gaan wat prominenten dood. Daar verklap ik niks mee want het boek begint met de eerste overledene.

Dit boek werd uitgebracht in 1886, in het Russisch natuurlijk. Ik las de nieuwe vertaling door Arthur Langeveld uit 2007. Het leven van de jurist Ilja Iljitsj, een opeenvolging van promoties, maar nooit is het genoeg voor zijn gezin en zijn vrouw en zijn huwelijk. Een leven dat uiteindelijk niet was wat het had moeten zijn en dat realiseert Ivan Iljitsj zich op zijn sterfbed. Het is niet meer te herstellen.