Boeken, incl. beschrijving

Het komt door Frits Spits. Die interviewde Marcel Möring in De Taalstaat. Ja, dan wil ik zijn roman wel lezen. Ik las het op de e-reader. Het het boek moet 505 pagina's dik zijn. Voor mij is dat een dik boek. Het is een roman over een groot schrijver, Mordechai Gompertz, van joodse afkomst ('maar niet fanatiek', zou Henk Elsink zeggen) die onafhankelijk is en wil zijn. Tijdens een televisie-uitzending slaat hij een interviewer die zijn grootvader beledigt. Hij wil daarna uit het openbare leven. 

Meteen na het lezen van Mordechai wilde ik nog wel een boek van Möring lezen. Dit boek heette voorheen Mendels erfenis. Ik ben 'import' en toen ik aan familie uit Enschede vertelde: ik lees een boek van Marcel Möring, die is hier in de stad geboren, reageren ze: ja en die woonde daar en daar. Grappig dat ze dat weten want ze hebben nog geen boek van hem gelezen. In Mendel meen ik iets Twents te herkennen.

Meer dan vijftig jaar gelezen las ik "voor de lijst" op de middelbare school dit boek voor het eerst. De aanleiding om het weer te lezen was dat ik Slachthuis vijf van Kurt Vonnegut las. In Vonneguts boek is de hoofdpersoon een slachtoffer. Hij is een Amerikaanse krijgsgevangene die moet helpen met het opruimen van slachtoffers na het misdadige bombardement van Dresden. In Het stenen bruidsbed is de hoofdpersoon Norman Corinth, tandarts op congres in Dresden, een dader.

Akelei, beiaardier, is jarig. Het is 20 augustus 1953. Volgens voorspellingen zou dat de dag des oordeels moeten zijn. Hij wil zijn verjaardag vieren met een plaatselijke arts, de koster, de dominee en een vriend uit zijn studententijd. Het loopt allemaal anders dan een eenvoudige verjaardag.

Dit is de debuutroman van Harry Mulisch. Archibald Strohalm is een gewone man die mede uit ergernis over de zedenpredikende poppenkastspeler Ouwe Opa doordraait. Hij zal de wereld eens wat laten zien. Er gaat veel tijd overheen voordat hij zijn belofte waar maakt. Hij ondergaat een profeetachtige verandering waarbij visioenen of hallucinaties een rol spelen. Hij gaat niet meer om met de burgerlijke types van zijn werk en in de buurt maar meer met losers en de kunstenaar Boris Bronislaw. Hij wordt door een enkeling bewonderd maar door de meesten verguisd.