Boeken, incl. beschrijving

Sepha, een jonge Joodse vrouw, die door onderduiken is ontkomen aan de nazi's, gaat in juni 1945 op pad naar haar huis in Amsterdam. Het is niet echt haar huis maar het huis waar ze was ondergebracht om onder te duiken. In dat huis had ze in 1944 Mark ontmoet, een andere onderduiker. Mark wordt later haar echtgenoot. Allebei proberen ze na de oorlog op gang te komen, een leven te beginnen. Sepha wil naar Zuid-Frankrijk voor een ander begin. Mark gaat niet mee. Het werk als beginnende journalist. Hun relatie is ook niet zo geweldig. Het is allemaal een beetje vanzelf gegaan.

Marga Minco’s Bittere Kruid mocht je vroeger op je lijst zetten voor je examen maar daar kreeg je niet veel waardering voor van de leraar Nederlands. Misschien komt het doordat het een wat feitelijk boek is. Ik vrees dat het op werkelijkheid is gebaseerd. Het beschrijft de gebeurtenissen in chronologische volgorde zonder al te veel diepgang en emotie. Hoe zou je anders moeten schrijven over de misdaden van de nazi’s: haat tegen een heel volk, uitsluiting, discriminatie, deportatie, moord. En dat alles sluw en georganiseerd uitgevoerd. Gruwelijker kan het niet.

Het is een bundel verhalen die allemaal een historische kern hebben. Haydn, Mozart en Rembrandt en anderen worden opgevoerd. Misschien zijn de verhalen niet allemaal even sterk, maar ik vind De Moor vaak mooi om te lezen. Ze heeft zich ook hier weer aardig ingeleefd in de wereld van de personages.

Meteen na het lezen van Mordechai wilde ik nog wel een boek van Möring lezen. Dit boek heette voorheen Mendels erfenis. Ik ben 'import' en toen ik aan familie uit Enschede vertelde: ik lees een boek van Marcel Möring, die is hier in de stad geboren, reageren ze: ja en die woonde daar en daar. Grappig dat ze dat weten want ze hebben nog geen boek van hem gelezen. In Mendel meen ik iets Twents te herkennen.

Het komt door Frits Spits. Die interviewde Marcel Möring in De Taalstaat. Ja, dan wil ik zijn roman wel lezen. Ik las het op de e-reader. Het het boek moet 505 pagina's dik zijn. Voor mij is dat een dik boek. Het is een roman over een groot schrijver, Mordechai Gompertz, van joodse afkomst ('maar niet fanatiek', zou Henk Elsink zeggen) die onafhankelijk is en wil zijn. Tijdens een televisie-uitzending slaat hij een interviewer die zijn grootvader beledigt. Hij wil daarna uit het openbare leven. 

Akelei, beiaardier, is jarig. Het is 20 augustus 1953. Volgens voorspellingen zou dat de dag des oordeels moeten zijn. Hij wil zijn verjaardag vieren met een plaatselijke arts, de koster, de dominee en een vriend uit zijn studententijd. Het loopt allemaal anders dan een eenvoudige verjaardag.

Dit is de debuutroman van Harry Mulisch. Archibald Strohalm is een gewone man die mede uit ergernis over de zedenpredikende poppenkastspeler Ouwe Opa doordraait. Hij zal de wereld eens wat laten zien. Er gaat veel tijd overheen voordat hij zijn belofte waar maakt. Hij ondergaat een profeetachtige verandering waarbij visioenen of hallucinaties een rol spelen. Hij gaat niet meer om met de burgerlijke types van zijn werk en in de buurt maar meer met losers en de kunstenaar Boris Bronislaw. Hij wordt door een enkeling bewonderd maar door de meesten verguisd.