Mendel, van amandel
Meteen na het lezen van Mordechai wilde ik nog wel een boek van Möring lezen. Dit boek heette voorheen Mendels erfenis. Ik ben 'import' en toen ik aan familie uit Enschede vertelde: ik lees een boek van Marcel Möring, die is hier in de stad geboren, reageren ze: ja en die woonde daar en daar. Grappig dat ze dat weten want ze hebben nog geen boek van hem gelezen. In Mendel meen ik iets Twents te herkennen. De vriendin van Mendel heet Anna van Twickel tot Dinkeloo, dochter van een adellijke grootgrondbezitter, een soort die "verhevener werd gevonden dan de allesoverheersende textielfabrikanten". Haar vader was trouwens erg fout in de oorlog en Mendel Adenauer is joods. Die tegenstelling komt vaker terug.
De overeenkomst van dit boek met Mordechai, vind ik dat chaos voortkomt uit orde, niet andersom. Kennelijk moet het zo zijn. Mendel is een geïsoleerde jongen. Zijn vader is onbekend. Hij wordt grootgebracht door de grootouders en moeder, maar moeder vertrekt naar Israël en overlijdt al jong. Als de grootouders overleden zijn, heeft hij een huis en een kelder met wijn. Dat is zijn erfenis naast de halve wereldgeschiedenis. Hij vindt uiteindelijk de ook geïsoleerde Anna. Zij heeft ook een erfenis, ook al heeft ze er geen schuld aan. Als ze elkaar tegenkomen op een reünie van school, legt ze hem ook uit dat ze zo'n beetje lotgenoten zijn. Het gaat alleen niet goed met Mendel. Hij komt in een psychiatrisch ziekenhuis terecht. Anna heeft heel veel geduld met hem, maar ze ergert zich eraan dat ze zijn verpleegster is en zijn 'onbevlekte hoer'. Ze zegt dat hij haar verdraagt omdat zij niet tot zijn soort hoort, omdat zij schuldig is vanwege haar ouders. Slachtoffer wordt beul. Uiteindelijk vindt hij haar het dichtstbij van alles en tegelijk verder weg dan al het andere, een flinke worsteling. Maar ja, hij is dan ook aardig gestoord. Best wel ingewikkeld allemaal. Ik houd niet zo van het analyseren van boeken. Lees het lekker zelf, een mooi boek.