In de oorlog wordt Alma Mendel, nog een klein kind, door haar joodse ouders uit Polen naar haar oom en tante in de VS gestuurd. De ouders komen later om een een concentratiekamp. Oom en tante zijn Isaac en Lilian Belasco, keurig nette familie die veel goede werken verrichten met hun fortuin. Er zijn twee dochters en een zoon Nathaniel, leeftijdgenoot van Alma, die later met zijn nicht zal trouwen. In de tuinen van de Belasco's werkt een Japanse tuinman die wonderen kan verrichten met planten. De zoon van tuinman Takao Fukuda, Ishimei wordt de grootste vriend van de jonge Alma. Uiteindelijk wordt hij haar minnaar en Alma's grote liefde. De seks komt natuurlijk op latere leeftijd en tussen kindertijd en het bed delen zit o.a. een periode van internering van Japanners en dus ook van de Fukuda's. De VS stoppen alle Japanners na de aanval op Pearl Harbor in kampen.
Alma wordt zwanger. Ze kan het niet over haar hart verkrijgen om met de arme en Japanse Ishimei te trouwen. Dan moet ze wel erg veel opgeven. Ze wil abortus laten plegen in Mexico. Nathaniel gaat met haar mee en op het laatste moment besluit Nathaniel met zijn nicht te trouwen en het kind te laten komen. Helaas overlijdt het kind intra-uterien. Als troost gaan Nathaniel en Alma op reis naar Europa. Het komt tot onwennige seks en een nieuwe zwangerschap. Het kind heet Larry. Larry en echtgenote zullen later ook een zoon krijgen, die Seth heet. Nathaniel krijgt AIDS en overlijdt al jong. Al die Belasco-mannen, Isaac, Nathaniel, Larry en Seth, zijn rijke advocaten die met hun geld goede werken doen. Er is helemaal niets op aan te merken
Met wat onderbrekingen van langere tijd gaan Alma en Ishimei door met hun liefdesrelatie. Nathaniel weet ervan, maar hij valt op mannen. Hij krijgt zelfs een relatie met Lenny Beal, die een rol zal spelen bij de clandestiene euthanasie van Nathaniel. Dankzij hun enorme vriendschap kunnen Nathaniel en Alma ieder elkaar een eigen leven gunnen zonder erover te praten. Aan het eind van het verhaal overlijdt Alma na een auto-ongeluk. Ze wordt 'opgehaald door Ishimei'. Zo zegt ze dat, maar het moet de geest van Ishimei zijn omdat hij al een paar jaar dood is.
Een andere verhaallijn is die over Irina, een jonge vrouw, die uit Moldavië komt. Daar groeide ze op in armoede bij haar opa en oma. Haar moeder vertrok uit Moldavië en belandde in de prostitutie. Ze trouwde in de VS met een man, de enige slechterik in deze roman. Nadat Irina was overgekomen naar de VS werd ze misbruikt door haar stiefvader. Daarvan werden films op het internet geplaatst. Een ideale FBI-agent, die nooit opgeeft als hij eenmaal met een zaak is begonnen, weet de misdadiger te stoppen en te arresteren. Irina, die eigenlijk anders heet, krijgt een nieuwe identiteit. Zij krijgt een kans om in een bejaardenhuis te gaan werken en daar woont Alma en zo kruisen de verhaallijnen. Uiteraard is Irina helemaal de juiste persoon voor deze taak in het bejaardenhuis. Misbruikt, arm als een kerkrat, ongediplomeerd en toch een soort moeder Theresa.
Seth, de kleinzoon van Alma, komt bij oma op bezoek en raakt meteen smoorverliefd op Irina. Dankzij de goedheid en het erfelijke geduld van Seth groeien ze naar elkaar toe. Samen komen ze erachter dat hun oma altijd een verborgen relatie heeft gehad met haar Japanse minnaar.
Het is een beetje een jeukboek. Al die Gutmenschen in één boek gepropt. Het springt een beetje heen en weer in de tijd en van de ene persoon naar de ander. Daardoor heb je toch het idee dat je wilt weten hoe het afloopt. Het taalgebruik is behoorlijk gedateerd maar dat stoort niet echt. Het gaat aardig de kant op van een boeketreeksroman. Geniet ervan als je het leest, maar als je het niet leest, mis je niks.